![]() zapiski teściowej |
|
|
księga gości ![]() Kraków zaulkowy dawny Kraków adanti przewodnik day by day wg Świętoszka po znajomości silene tomek gazetki nowy pompon pinezka 2plus3d twórczo grzela niepublikowany footszak chainchange cebrita dogin vontrompka trzaskprask argentyna banksy czytam: listopad sprawunki ds epilia pułkownik radocka salonslytherin plus linki matka dzieciom ostry agnieszek lumpiata fanaberka czerwona sukienka soleil cloudy plus linki dom na guziki kociubinska druga mama zimno yours pjotruska gretta bigapple małgosia, babcia matkapolka zamorscy opowiastki ladonny pierwsza klasa! ma40 plus linki chuda |
396 W szatni przedszkola, gdzie uczęszcza Karol, i już po wakacjach będzie bywał i Kuba, było kilka osób. Jak zwykle nie spieszyliśmy się, w przeciwieństwie do większości. Z babciami jest zawsze więcej czasu. Naszą uwagę zwróciła jedna z mam, która szybko i wesoło pogadywała z córeczkami po angielsku. Dziewczynki odpowiadały w zawrotnym tempie, śmiejąc się. Karol zna je i rozmawia z nimi polsku /ojciec panienek jest Polakiem/, a tu nagle ten angielski… A trzeba wspomnieć, że osłuchany jest z angielskim i używa go w rozmowie i w zabawach, ale raczej w wersji dla uczących się dzieci /powoli i wyraźnie/. Kuba nie zobaczył w tym nic specjalnego i dalej sobie hasał, natomiast Karol… niezwykła dla niego scenka wprawiła go w osłupienie. Stał więc nieruchomo, z rączkami odsuniętymi od tułowia, wpatrując się intensywnie w miłą panią, która zajęta była - jak to w szatni z dziećmi. Stał tak trzy minuty. Ja trzymając się za buzię czekałam. Po tych trzech minutach Karol ocknął się, podszedł do tej angielskiej mamy i powiedział z szacunkiem i powagą: - Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! ………… Angielska mama poważnie i życzliwie odpowiedziała „na wieki wieków, amen”, a ja i siostra zakonna, która tam akurat przebywała, znalazłyśmy się o wiele gorzej: trzęsąc się ze śmiechu, z głowami schowanymi w cudzych kurteczkach. zapiski-tesciowej 2010-02-08 12:26:20 skomentuj (5) 395
Moję córki nie są podobne do siebie, choć jeśli stanie między nimi Wojtek, widać natychmiast, że wszyscy troje są rodzeństwem. Wojtek podobny jest bardzo do obu swoich dziadków, co po mozolnym przetasowaniu kilku wniosków świadczy, że najwyraźniej wybrałam sobie na męża mężczyznę w typie własnego ojca. Olga z pięknym, zamyślonym spojrzeniem przypomina bardzo swoją prababcię Olgę ze strony Stasia, Natalia ma urodę swojej prababci Eugenii. A oto zdjęcie babci Eugenii i jej prawnuczki Natalii, i ich wspólny kapelusz, który przeniosłam na zdjęcie córki dla krotochwili:
Za kilka dni Natalia porzuci panieńskość swojej urody, i zyska na zawsze ten niezwykły wyraz oczu, które mają dopiero kobiety- matki. Do panieńskiej figury wróci oczywiście za dni kilkanaście, jak ją znam. A synek, o którego urodzie wiemy dzięki wścibstwu nowoczesnej aparatury, jest podobny do swojego ojca, Tomka. zapiski-tesciowej 2010-01-29 23:58:39 skomentuj (2) 394 Biegłam wyświeżona na spotkanie z Małgosią, której miałam zamiar przynieść pęk tulipanów, o - takich właśnie, jakie składał już pan przy straganie na krawędzi Kleparza. Spiesząc się, nie dyskutowałam o cenie, nie grymasiłam, że opakowanie nie takie. Dygotałam w futerku /sztucznym, no trudno/ i cienkim ubraniu, wyskoczywszy na chwilkę z samochodu, niewidocznego dla sprzedawcy /dziesięcioletnia oplica, no trudno/. Nie zauważyłam, że podałam, zamiast dwóch dziesiątek, dziesiątkę i setkę, ciemno było, i okulary miałam /no trudno/ te do prowadzenia auta. Roześmiałam się, kiedy zażartował na ten temat. Wydaną resztę wrzuciłam do kieszeni, nie do portmonetki, bo już ją wrzuciłam byłam do torby i nie chciało mi się jej szukać. Zachwalał jeszcze urodę tych tulipanów, i na koniec dodał, zadowolony, że opróżnił ostatnie wiaderko: - A pani to taka niekłótliwa, uprzejma i elegancka... I o pieniądze nie dba! Pewnie – lekareczka? Lekareczka! Musiał mieć dobre zdrowie. Potem przypomniałam sobie, że kiedyś, w dzieciństwie, marzyłam, że wyrosnę na ekscentryczną, nieodgadnioną staruszkę. A tu – lekareczka. zapiski-tesciowej 2010-01-19 12:09:02 skomentuj (7) 393 Po długiej przerwie w sprawowaniu opieki nad wnukami - zresztą raptem przez dwa dni w tygodniu - wracam do regularnych zadań i jeżdżę znowu do Wieliczki. Uregulowany tydzień, i to nie przez okoliczności /szkoła Wojtka, praca Stasia/, tylko przez własne zajęcia. Wiadomo, że jak wtorek cały dzień przy dzieciach, to wcześniej należy zrobić wtorkowe roboty. Skoro wtorek zajęty, to na pilatesa zostaje poniedziałek, i tylko poniedziałek, a nie tzw. którykolwiek dzień, bo to oznacza, że żaden. I tak dalej. Pokratkowany tydzień to dla mnie zbawienie, tłumaczę sobie, i dla mojego rozwleczonego sposobu działania. Od razu zaczęły znikać hałdy zaległych spraw, na przykład oprawa rysunków i prasowanie. Drobne poprawki i naprawy ubrań, które czekają miesiącami, za grosze zrobią panie w pracowni niedaleko domu Olgi i Pawła. Tani targ. Nie mam czasu na jedzenie bez sensu. Ruchu trochę nie zawadzi. Przy angielskich programach i grach dla dzieci mam nadzieję poprawić trochę rozumienie angielszczyzny ze słuchu, z czym mam największe problemy. Bardzo te wszystkie hasła pozytywne. Mało podobne do mnie. Tak sobie rozmyślam przy kierownicy, ale ja jednak mam tę szczęśliwą naturę, że umiem ucieszyć się obrazkiem złapanym kątem oka, czy przelotnym myślątkiem. Śnieg nieskazitelnie biały. Wybieram z rozmysłem trochę dłuższą drogę , koło kopalni w górę i stamtąd na górny rynek, żeby potem zjechać uliczką obok targu w dół i zanotować w głowie widziany z góry fantastyczny obraz zimowy z malutkimi postaciami ludzi, prosto z Bruegla. I zaraz ostro w górę, kiedy jeszcze mam czas zachwycić się i być wdzięczna Dyrekcji Na Górze, że mam luksus wyręczać córkę w szczęśliwych zdarzeniach jej macierzyństwa, a nie ratować w dramatach, które oby nigdy nie zastukały do nich. zapiski-tesciowej 2010-01-14 23:25:40 skomentuj (4) 392 Obiad pewien noworoczny mi się przypomniał. W poważnym wiekowo był gronie, a ja tam byłam nowa i nie wiem czemu robiłam za podfruwajkę, choć pełno wnuków pełzało zgodnie pod stołem. W pewnej chwili dotarło do mnie, że gospodyni i dwie jej dwie przyjaciółki szeroko i z ożywieniem dyskutowały nad rosołem o instytucji …stringów. ???... Że takie są i owakie, że mają takiego coś i owego, że przebiegają tędy i owędy, że w końcu- gdzież, że zwłaszcza- któż, że, że przede wszystkim przecież nie mogą być WYGODNE! Znudzonej i sennej wyrwało mi się: - Owszem, bardzo wygodne! No i koniec, no i nie jestem już zapraszana. Staś zresztą też nie, widocznie był współwinny. zapiski-tesciowej 2010-01-02 23:15:57 skomentuj (10) 391
zapiski-tesciowej 2009-12-23 23:59:41 skomentuj (3) 390 Trala lala lala lala, nie musimy do reala, Hurra hurra hurra hurra, nie musimy do karfura!... Tak sobie wczoraj śpiewaliśmy ze Stasiem, wracając z nową porcelaną i jodełką, mijając kolejki do wjazdów do supermarketów. I koniec zajęć, bo córki i dobra moja teściowa zrobią za mnie różne uciążliwe roboty, a ja tylko ciast kilkoro zrobię, i trochę kutii. Barszcz tradycyjnie w wielkim szklanym wazonie się kisi, a sandacz czeka do ostatniej chwili. A dzisiaj o szóstej rano, kiedy wiozłam męża na dyżur, Kraków bieluteńki cały. Śnieg zakrył równiutko wszystko, i nie wiadomo by było, gdzie jechać: zasypane jezdnie, krawężniki, oznaczenia na jezdni, a drogę wyznaczały rzędy latarni. Czy mi się śniło, czy ja pamiętam z zamierzchłej przeszłości zamiast dorożek – sanie w Krakowie? I lodowiska wylewane na boiskach, które trzymały się przez całą zimę? I że na sanki w taki mróz, jak dzisiaj, biegłam we flanelowej koszuli i swetrze zrobionym przez mamę, a łyżwy przypinałam na kluczyk do narciarskich butów z blaszką na obcasie? I moje drewniane narty miały zapięcia kandahary? Nie, nie mam jeszcze stu lat. zapiski-tesciowej 2009-12-20 11:33:19 skomentuj (7) 389 Cudownie zmarnowany dzień, począwszy od spania do nie wiem której. Potem tylko przyjmowanie telefonów i wizyt z troskliwymi pytaniami, słuchanie propozycji córek, w czym jeszcze mnie mają zamiar wyręczyć w przygotowaniach na święta… Czy to czyste sumienie /wszak jestem rekonwalescentką/, czy brak wszelkich skrupułów /w zasadzie jestem już zdrowa/? Podobno wszystko zależy od tego, co się wcześniej robiło. Uczciwy odpoczynek po pracowitościach, czy kolejny przebimbany, tzn. cudownie zmarnowany dzień. Ja jednak podzielałam pogląd, że lenistwo po wytężonej pracy smakuje tak samo dobrze, jak po wytężonym nieróbstwie, i wnikliwie badałam jego słuszność. I uważam, że pogląd, chociaż jest słuszny i smaczny, to jednak jest wysokokaloryczny, więc go porzucam. Już pracowicie umówiłam panią do sprzątania /trzymajcie kciuki za mnie, to będzie mój pierwszy raz/. zapiski-tesciowej 2009-12-16 19:25:54 skomentuj (9) 388 Apetyt rośnie w miarę niejedzenia: wyciągam z górnych półek szafy zapomniane wąskie, małe sukienki, krótkie /tuż za kolano, spokojnie/ klasyczne spódnice, a właściwie spódniczki, nieduże sweterki pachnące lawendą przeciwmolową. Nieśmiertelne porady stylistek w dziale „10 rzeczy, które musisz mieć w swojej szafie” budzą we mnie niechętny respekt; miały rację, mała czarna, klasyczne szpilki, wełniana szara spódnica, kaszmirowy sweterek i perły zawsze ci się przydadzą, czytelniczko. Zwłaszcza po opróżnieniu szafy z wszystkich za dużych rzeczy. Zuchwale zaglądam do sklepów z ubraniami dla przeciętnych kobiet, chociaż jeszcze nogi mnie niosą w kierunku napisów „duże rozmiary”. Mierzę zapomniany gdzieś na wieszaku trencz, bez którego podobno nie można się obyć /jak mi się udało to przez całe życie?/. Nie wspomnę jaki to był rozmiarek, bo przecież nie rozmiar. I niespodzianka - całkiem dobrze leży. Dobrze, że go zmierzyłam za kotarą, nie narażając sie na cudze spojrzenia: z tyłu, okazało się, miał kontrafałdę na całej długości, maksymalnie rozlezioną przez mój, ekhm, derrière. Moją zuchwałość powściąga też Natalia, która nie radzi jeszcze kupować dżinsów, może jeszcze za parę kilo, po operacji /operacyjce w zasadzie/, o której myśli w dzień zagłuszam, jak mogę. zapiski-tesciowej 2009-12-03 12:19:41 skomentuj (11) 387 Sześć metrów w linii prostej od mojego łóżka, pod moim oknem, jest ławeczka, tuż przy bramie wejściowej do budynku. Wiosną, latem i wczesną jesienią, koło północy, jeśli bardzo nie pada, gwarzą tam sobie niegłośno młodzieńcy przy piwku /ci nietrzeźwi i wydzierający się są szybko usuwani przez porządkowych, wzywanych przez sąsiadów, albo sami pędzą dalej, by zdążyć obudzić jak największą ilość mieszkańców/. Potem różni ludzie, którzy się podwożą samochodami, żegnają się wylewnie po udanej imprezie, uciszając się zresztą wzajemnie wśród pisków, chichotów, trzaskania drzwiami i muzyczką z głośnika. Potem sąsiad informatyk zasiada na ławeczce i kulturalnym półgłosem przez godzinkę lub dwie prowadzi komuś odzyskiwanie danych krok po kroku przez telefon / nie będzie przecież o tej porze hałasował w domu/. Potem jeszcze zbieracz aluminiowych puszek wysypuje je powolutku z metalowego kosza na śmieci, który stoi przy bramie i wkłada je starannie do reklamówki, a wczesniej każdą - delikatnie, żeby nie hałasować - przydeptuje. Dlatego kocham listopad, grudzień, styczeń, luty i marzec i deszczowe wieczory i noce /śnieżne, mroźne, albo z pluchą, wichrzyskiem, piorunami itd./, z czymkolwiek, co pozwala mi spać przy zamkniętym oknie, odcinając mnie od hałasów. Których prawie nie ma w taką pogodę. Niestety, nie mam za co kochać wczesnych poranków. Pracowita stróżka, gdy nastają chłody, wkłada swoje zimowe butki podkute metalowymi blaszkami i krząta się, krząta i krząta dziarsko i wesoło, dziarsko i wesoło, wbijając mi te blaszki w mózg… zapiski-tesciowej 2009-11-27 10:03:24 skomentuj (7) |
2010 luty styczeń 2009 grudzień listopad październik wrzesień sierpień lipiec czerwiec maj kwiecień marzec luty styczeń 2008 grudzień listopad październik wrzesień sierpień lipiec czerwiec maj kwiecień marzec luty styczeń 2007 grudzień listopad październik wrzesień sierpień lipiec czerwiec maj kwiecień marzec luty styczeń 2006 grudzień listopad styczeń 2005 grudzień listopad październik wrzesień sierpień lipiec czerwiec maj kwiecień marzec luty styczeń 2004 grudzień listopad październik wrzesień sierpień lipiec czerwiec maj kwiecień marzec luty styczeń 2003 grudzień listopad październik wrzesień sierpień lipiec |
||||
| copyright by wmdesign 2006-2007 | ||||||